مسئله اشتغال زنان در توسعه ي نظام اسلامي

در جهان امروز توسعة اقتصادي چيزي بيش از جهش هاي منقطع مالي است . سرماية انساني، به منزلة با ارزش ترين ذخيرة هر ملت، در ر شد پربار حوزه هاي اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي جوامع نقشي بسزا دارد . لازمة پويايي ملت ها، احساس هماهنگي و هم نوايي در جهت سهيم شدن با فرايند رشد كشورهاست. از اين منظر، در جهت گيري و سياستگذاري كلان نظام اقتصادي، در نظر گرفتن قشر هاي مختلف، به ويژه زنان، توجه ويژه اي مي طلبد . تجربة جهاني نشان داده است پرداختن به شعار حضور زنان در فعاليت هاي اقتصادي و اجتماعي تنها با تكيه بر اينكه نيمي از جمعيت جوامع اند، نگاهي سطحي به بحث حضور زنان در عرصة فعاليت هاي اجتماعي و اقتصادي است . غفلت از زمينه ساز هاي فرهنگي و زيربنا ييِ لازم، پيامد هايي دارد كه گاه سرماية انساني را در فرايند توسعه به مخاطره مي اندازد . در این مقالة به جايگاه اشتغال در توسعة نظام اسلامي مي پردازد. با مروري بر الگوهاي مختلف توسعه از قبيل الگوي توسعة كلاسيك، الگوي توسعة سوسياليستي، الگوهاي توسعة نئوكلاسيك و الگوهاي توسعة سرمايه داري غرب ، زمينه را براي پيشنهاد الگوي توسعة دين محور فراهم مي سازد. در اين الگو جايگاه كار در اسلام و مفهوم توسعه ، بررسي ، و با نگاهي تطبيقي ابعاد مختلف توسعه به لحاظ ساختار و كارايي مرور مي شود. در ادامه وضعيت اشتغال زنان در ايران را بر مي رسد. گرچه در پي بررسي وضعيت اشتغال زنان در ايران بوده است ، بخش چشمگيري از آن به مبا حث تاريخي ديگر كشورها، جنبش هاي فمينيستي، تئوري هاي اقتصادي مربوط به كار زنان اختصاص يافته ، و در بخش دوم موضوع اشتغال زنان را به ويژه پس از انقلاب اسلامي واكاوي كرده است . همچنين در پايان براي ارتقاي وضع زنان در حوز ة فعا ليت هاي اقتصادي كشور به راه كارهاي بسيار كلي بسنده كرده است.