نقش عوامل ژئومورفولوژيكي در آمايش محيطي منطقه چابهار

در بحث آمایش و مدیریت مناطق جغرافیایی، مطالعات و پژوهش ها در زمینه عوامل محیط طبیعی اهمیت بسیار زیادی دارد. زیرا داده های تولید شده از نتایج اینگونه پژوهش ها، راهنمایی های بسیار ارزنده ای در نحوه مدیریت و به نوعی آمایش محیط بر اساس پتانسیل های محیطی بشمار میرود. هر گونه دخل و تصرف انسان در محیط طبیعی، باید با آگاهی كامل انجام شود. در غیر این صورت، منشاء ایجاد اخلال در تعادل پدیده هاست و عمكلرد پدیده ها را به طور چشمگیری تغییر می دهد. هدف این مقاله، بیان اهمیت و نقش عوامل ژئومورفولوژیكی در آمایش و مدیریت محیطی منطقه چابهار می باشد. روش پژوهش تحقیق، بصورت مطالعه اسنادی و كتابخانه ای و استفاده از تصاویر ماهواره ای و نقشه های مربوط به منطقه است. در این پژوهش، بصورت موردی عوامل مهم مورفولوژیكی مورد مطالعه قرار گرفته اند. برای تهیه و تجزیه و تحلیل نقشه ها از نرم افزار ATCGIS بهره گیری شده است. نتایج بیان كننده و نشان دهنده اهمیت و تاثیرگذاری فاكتورهای مورد مطالعه در منطقه چابهار می باشد. با توجه به مورفولوژی محدوه مورد مطالعه و وضعیت تقریبا مناسب آن در عوامل یاد شده مانند، شیب كم، جهت شیب شمالی، ارتفاع پایین و دسترسی به آبهای آزاد می تواند با یك برنامه ریزی مناسب به توسعه ای پایدار و متناسب با شرایط منطقه دست یابد.