ارزيابي تنوع ژنتيكي اكوتيپ هاي بادرنجبويه Melissa officinalis L. با استفاده از نشانگر RAPD

در پژوهش حاضر تنوع ژنتیكی درون و بین 15 توده طبیعی از گیاه دارویی بادرنجبویه Melissa officinalis L با كمك 15 نشانگر RAPD مورد مطالعه قرار گرفت از مجموع 107 نوار ایجاد شده 82 نوار چند شكلی حاصل شد و درصد چندشكلی 76% بدست آمد شاخص های تنوع زنتیكی شامل میانگین تنوع ژنتیكی نی و میانیگن شاخص شانون به ترتیب 0/31و0/46 محاسبه شدند میانگین محتوای اطلاعات چند شكلی PIC و شاخص نشانگر MI به ترتیب برار با 0/24و0/9 به دست امد بر اساس نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل خوشه ای توده ها در 4 گروه اصلی طبقه بندی شدند گروه بندی بر اساس داده های مولكولی انطباق خوبی با گروه بندی جغرافیایی داشت در تجزیه به مولفه های اصلی سه مولفه اول و دوم و سوم 69.73%از تغییرات را توجیه كردند نتایج به دست آمده می تواند در گزینش ارقام مطلوب مورد استفاده قرار گیرد به عبارت دیگر می توان از اكوتیپ هایی با فاصله ژنتیكی بیشتر به منظور تلاقی جهت تولید نسل های در حال تفرق جمعیت های پایه برای مكان یابی زن ها و بهره مندی از پدیده هتروزیس استفاده كرد