زن درهنر و فرهنگ ايران

همواره داراي باور مفهومی و سمبولیك بوده است . این ویژگی كه در ادوار تاریخی به « زن » درفرهنگ و هنر ایران نقش وسیله اسطوره ،عرفان و ادبیات به هنر و فرهنگ ایرانی راه یافته به تدریج در گذر زمان مفهومی متفاوت می یابد .هدف از مقاله دستیابی به ویژگیهاي تصویري زنان با تأكید بر شأن و منزلت زن در باورها واساطیر و هنرایران می باشد. نتیجه ي دراساطیر و ادبیات و هنر ایرانی برآمده از خاستگاههاي فرهنگی، تاریخی « زن » بدست آمده نشان می دهد كه سیماي واجتماعی نگرش به زن در جامعه ایرانی و سپس بازتاب آن در ادبیات و هنر به عنوان بخشی ازفرهنگ است و تغییرات مفهومی و ساختاري درنگاره زنان دربرهه هایی از تاریخ هنر ایران نشان از تأثیرات تحولات فرهنگی وتاریخی و مذهبی دارد كه بر دیدگاه جامعه و هنر ایران تأثیر گذارده است.