تحليل جايگاه گشودگي و مدارا در تربيت ديني و اخلاقي

هدف از نگارش اين مقاله، بازشناسي جايگاه گشودگي ومدارا در تربيت ديني واخلاقي ميباشد. در اين راستا اين مقاله، با بهرهگيري از رويكرد كيفي و با روش كتابخانه اي وتوصيفي- تحليلي سعي نموده به اجمال، پس از بازبيني منابع قابل دسترس، ازجمله متون كتابخانه اي والكترونيكي، شماري از نكات مهم درباب حدود و ثغور گشودگي ومدارا در تربيت ديني واخلاقي را از منظر قرآن كريم ومعصومين عليهم السلام استنباط كرده و معرفي نمايد .گشودگي و مدارا يكي از مهمترين فضليتهاي اخلاقي بهشمار ميرود و در فرهنگ ما سابقه ديرينهاي دارد. در قرآن كريم و روايات نيز بر گشودگي و مدارا بسيار تاكيد شده است.خداوند در قرآن كريم رفق و مداراي پيامبر را ناشي از رحمت خدا بر پيامبر و مايه اجتماع مردم بر پيامبر (ص)ميداندو به كارگيري آن يكي از عوامل گسترش اسلام در شبه جزيره عربستان و جهان بوده است .در سيره تربيتي پيامبر(ص) واهلبيت نيز رفق و مدارا ازجايگاه ويژهاي برخوردار است. با اين حال تعيين حدود و ثغور اين فضليت اخلاقي و بازشناسي آن از تساهل و تسامح ناروا ضروري به نظر مي رسد. اين نوشتار در پي آن است كه نخست به معني و مفهوم گشودگي و مدارا پرداخته و ارزش و جايگاه آن را تبيين نمايد و سپس به آثار گشودگي و مدارا در تربيت ديني و اخلاقي بپردازد.