تعيين درجه توسعه يافتگي مناطق روستايي شهرستانهاي استان خوزستان

هدف از انجام این پژوهش بررسی درجه توسعه یافتگی مناطق روستایی استان خوزستان بر اساس سالنامه آماري 1390 میباشد. بر همین اساس 16 متغیر در 4 گروه شاخصهاي، رفاهی-زیر بنایی، فرهنگی- اجتماعی، بهداشتی- درمانی، اقتصادي، تعریف و به روش تاكسونومی عددي مورد تحلیل قرار گرفته است. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی - تحلیلی است و جامعه آماري آن را روستاهاي استان خوزستان تش كیل میدهد. در ابتدا با مطالعه كتابخانهاي، به تعیین شاخصهاي توسعه یافتگی پرداخته شده و پس از آن دادههاي مورد نیاز از سالنامههاي آماري مربوط به نتایج سرشماري عمومی نفوس و مسكن استخراج گردید. براي تعیین درجه توسعه یافتگی مناطق، در این پژوهش از روش تا كسو نومی عددي استفاده شده است. نتایج حاصل بیانگر آن است مناطق روستایی شهرستانهاي بهبهان، و هندیجان جزء پیشرفتهترین مناطق روستایی استان خوزستان و مناطق روست ایی شهرستان هاي لالی و ایذه جزء كم توسعه یافتهترین مناطق روستایی و بقیه مناطق روستایی در حال توسعه تلقی میشوند.