تحليل راهبردهاي توسعه گردشگري روستايي با استفاده از مدل BSC مطالعه موردي روستاي مجمير . شهرستان نير

گردشگري يكي از رشد يافته ترين صنايع نيمه دوم قرن بيستم كه بسياري از كشورها منافع اقتصادي و اجتماعي شان را از طريق گردشگري دريافت مي كنند. يكي از بهترين راه ها براي نجات روستا از فقر، مهاجرت، مشكلات اجتماعي و اقتصادي نيز توسعه گردشگري در مناطق مستعد گردشگري روستايي است و دست ياب ي ب ه اي ن هدف نيازمن د طراحي، تدوي ن و به كارگيري برنامه ها و الگوهاي مناسب از سوي برنامه ريزان اين حوزه مي باشد. در همين راستا يكي از مدلهايي كه مي توان از طريق آن و با مشاركت تمامي عوامل مؤثر در گردشگري اعم از مردم محلي، گردشگران و سازمان هاي مسئول، بهترين برنامه مي باشد. لذا هدف اصلي اين مقاله استفاده از اين مدل، براي پاسخگويي به نياز هاي BSC و مديريت را به كار گرفت؛ مدل تمامي ذينفعان گردشگري است كه با در نظر گرفتن شرايط گذشته و حال، به صورت گام به گام راهكارهاي اجرايي شدن برنامه توسعه گردشگري روستاي مجمير را مطرح مي سازد . مقاله حاضر از نوع توصيفي- تحليلي با راهبرد پيمايشي بوده كه براي جمع آوري داده ها مورد نياز از دو شيوه مطالعات كتابخانه اي و مطالعات ميداني استفاده شده است. جامعه آماري اين تحقيق را اهالي روستاي مجمير به عنوان ميزبان، جامعه گردشگران وارد شده و مسئولان تشكيل تشكيل داده اند. بر اساس فرمول كوكران حجم نمونه انتخاب شده براي مردم روستاي مجمير 85 نفر انتخاب شده و 150 نفر نيز از بين گردشگران واردشده و از بين مسئولان نيز از هر سازمان سه نفر انتخاب گرديد؛ و در نهايت از روي اطلاعات به دست آمده، با استفاده از 3PF مدل 4 Pكه عملكرد را در چهار منظر مالي، مشتري، فرآيندهاي داخلي و رشد و يادگيري اندازه گيري مي كند استراتژي BSC هاي لازم براي برنامه ريزي گردشگري در محدوده مورد نظر تدوين گرديد.