بررسي وضعيت رطوبتي پروفيل خاك در استفاده از سامانه هاي سطوح آبگير باران

در مناطق خشك و نيمه خشك ميزان رطوبت يا به عبارتي حفظ رطوبت خاك از اهميت ويژه اي برخوردار است . زيرا بر اساس شرايط اقليمي خاص اين مناطق و پراكنش زماني و مكاني بارندگي، ميزان نزولات آسماني در اغلب مواقع، خصوصاً در خشكسالي ها براي حداقل نياز رطوبتي گياهان كافي نيست . بنابراين بايستي از منابع آب كه منشاء اصلي آن نزو لات آسماني است در حد بهينه استفاده نمود . براي اين منظور يك مطالعه موردي در منطقه خواجه از توابع شهرستان تبريز صورت گرفت كه در تقسيم بندي اقليمي منطقه، نيمه خشك و سرد بوده و از سازندهاي مارني آسيب پذير به فرسايش تشكيل شده است، خاكهاي منطقه بر اساس سيستم رده بندي امريكايي كالسي اورتيد با رژيم رطوبتي اريديك و رژِيم حرارتي مزيك تعيي ن شده اند و از نظر بافت خاك، لوم رسي سيلتي تا لوم رسي شناسايي گرديدند. و از زير حوضه هاي آجي چاي مي باشد كه در آن سامانه ي سطوح آبگير لوزي شكل به ابعاد 6 متر قطر بزرگ و 5 متر قطر كوچك كه در انتهاي هر سامانه د -A پوشش نايلوني با سنگ فرش -B سنگ فرش -C كوبيدن سطح سامانه -Dچاله اي به عمق و قطر به ترتيب 80 و 75 سانتيمتر حفر گرديد