ارائه مدل تجربي مناسب جهت برآورد تبخير تعرق مرجع مطالعه موردي : دشت نيشابور

با توجه به محدود بودن منابع آب در ایران و به علت سرمایه گزاری های انجام شده جهت تامین و انتقال آب ، برنامه ریزی دقیق به منظور استفاده بهینه از منابع آب موجود كه از عوامل مهم مدیریت آبیاری است ، ضروری می باشد. مهمترین بخش برای بهره برداری و طراحی سیستم های تامین كننده ی آب كشاورزی برآورد نیاز آبی گیاهان از طریق تشخیص تبخیر و تعرق روزانه می باشد.هدف كلی از انجام این پژوهش مقایسه روش های مختلف برآورد تبخیر– تعرق مرجع در منطقه ی نیشابور و تعیین نیاز آبی گیاه هندوانه به منظور بهبود عملكرد و افزایش بازدهی تولید می باشد.در این مطالعه با استفاده از آمار و )2225- اطلاعات ایستگاه سینوپتیك نیشابور مقدار تبخیر و تعرق گیاه مرجع برای هرروز از سال در طول دوره آماری ) 1991 با 6 روش تورنت - وایت ، بلانی كریدل تورك جنسن-هیز و هارگریوز-سامانی و فائو- پنمن - مونتیث محاسبه شد. روش فائو پنمن - مونتیث به دلیل دقت بالا و داشتن استانداردهای فائو به عنوان روش مرجع استفاده می شود، به همین دلیل برای تشخیص دقت 5 روش دیگر در این منطقه به مقایسه نتایج آن ها با نتایج به دست آمده ازروش فائو پنمن - مونتیث پرداختیم. كه در نتیجه ی آن روش بلانی-كریدل با ضریب رگرسیون خطی 0/959 و RMSE=0/9182 به عنوان بهترین روش انتخاب شد. همچنین روش جنسن-هیز با ضریب رگرسیون خطی 1/ و 99 RMSE = دارای بیشترین انحراف و به عنوان پر خطاترین روش در نیشابور انتخاب شد.