جستاري بر مباني اخلاق در نهج البلاغه

اخلاق از مهمترین شاخه هاي علوم انسانی است كه بخشی از سلامت روحی انسان در گرو آن است. از این رو دانشمندان و اصلاح گران كه دغدغه انسانی و انسانیت دارند، همواره اخلاق را در نظر و عمل سر لوحه كار خویش قرار می دهند. نسل جوان حقیقت جوي و پرسشگر امروز در پی شناخت و عمق بخشی به آموخته ها و باور هاي دینی خود است. تا از این راه به بینش جامع و فراگیري پیرامون مجموعه مسائل فكري، فرهنگی و اجتماعی دست یابد. از این رو منابعی را می كاود، اما عطش دانستن همچنان او را به سوي شناخت بیشتر و بهتر سوق می دهد تا با تكیه بر اندیشه هاي اصیل، هندسه فكري خویش را سامان بخشد. در این میان آثار مكتوب اسلامی خصوصاً نهج البلاغه میراث فاخر اندیشه اسلامی كه در آن به بحث اخلاق بسیار پرداخته شده است می تواند راهنما و راهگشاي نسل جوان باشد. به طوریكه از نظر امیر المومنین داشتن اخلاق نیكو به منزله ي برترین همنشین و بالاترین حسب براي انسان است. در این مقاله سعی شده است ابتدا تعریفی از اخلاق داشته و فرق بین كار هاي اخلاقی و دیگر كار ها را بیان نمایم سپس به به بیان تعدادي محدود از مبانی اخلاق انسانی و مصادیق آن از منظر نهج البلاغه بپردازم.