انرژي هاي نو و بهره برداري از ان در مسكن روستايي (با رويكرد توسعه پايدار)

با نگاهی گذرا به ساختمانهای روستایی در نواحی گوناگون می توان به بهره برداری هوشمندانه اهالی روستایی از انرژی های موجود و صرفه جویی در مصرف سوختهای فسیلی و حداكثر استفاده از انرژی های موجود در طبیعت پی برد. دور افتادگی و پراكندگی روستاها و صعب العبور بودن راهها ، رساندن مواد سوختنی به روستاها را خصوصا در فصول سرد مشكل یا غیر ممكن می سازد.با توجه به رویكرد ارگانیك جوامع روستایی در بهره برداری از صورت های مختلف انرژی های طبیعی قابل دسترس كه به صورت ابتدایی آن در استفاده از گاو و گاو آهن آغاز و به صورت پیشرفته از انرژی های باد ، آب ، خورشید و فضولات حیوانی و انسانی نمود یافته است ؛ این پژوهش سعی بر آن دارد تا با ارائه تكنولوژی انرژی های تجدید پذیر و محلی به عنوان در دسترس ترین و مقرون به صرفه ترین راهكار تولید انرژی ، با رویكرد توسعه پایدار ساختار روستایی در زمینه انرژی و تولید صورت های مختلف آن ، اهالی روستایی را در استفاده بهینه از انرژی های موجود یاری رساند. بیوگاز یكی از این انرژی های تجدید پذیر می باشد كه ساختار اصلی آن بر مبنای تولید گاز متان از تخمیر فضولات حیوانی ، انسانی و .... شكل گرفته است كه با ذخیره و انتقال گاز تولید شده می توان ضمن استفاده های مختلف گرمایشی در محیط های داخل و خارج ساختمانهای روستایی ، به منافع زیست محیطی با كنترل فضولات دامها برای كاهش میزان بو و كاهش میزان انتشار گازهای گلخانه ای دست یافت.