تحليلي بر مباني مديريت اسلامي وتبيين رهبري كريمانه

مديريت در زندگي بشري جايگاهي ويژه دارد و رهبري از دير زمان مورد توجه انديشمندان و محققان بوده است و آنان همواره درباره رهبري و زواياي گوناگون آن ، از جمله عواملي كه سازنده يك رهبري اثر بخش و موفق بوده است ، تحقيق كرده اند . اصولا بشر به مدد مديريت و رهبري به دنبال استفاده مطلوب از امكانات و منابع عالم هستي بوده و هست و شايد بتوان ادعا كرد كه جوهره مديريت ، رهبري است و بكارگيري منابع انساني كه در تعريف مديريت لحاظ شده ، در واقع از طريق نوع تعامل ميان رهبر و پيرو و رئيس و كارمند محقق مي شود ، در حقيقت وظيفه رهبري در مديريت ، تجلي مهارت انساني مديران است.اين موضوع ، اهميت رهبري را دو چندان مي گرداند . نوع نگاه و نگرش انسان به عالم هستي ، روش و نوع مديريت اورا مشخص مي كند . نوع نگاه مديريت غربي نهايتا منجر به افزايش سود و بهره وري است و از آنجا كه در اين نوع نگاه مديريتي انسان و شخصيت انسان به عنوان محور اصلي مورد توجه قرار نگرفته ، لذا از اين بابت خسارتهاي جبران ناپذيري بر پيكره مديريت جهان امروز وارد كرده است و بروز و ظهور انديشه هاي انتقادي و پست مدرنيسم غربي به روند مديريت و رهبري در غرب بيانگر وجود اشكالات فراوان در اين نوع نگاه به انسان بوده است كه متاسفانه اين نگاه غلط در انديشه هاي پست مدرنيستي و انتقادي نيز به شكل ديگري متجلي است . مكتب انسان ساز اسلام ، بدنبال تربيت انسان بعنوان خليفه الله است و با توجه به جامعيت و فراگير بودن اسلام به عنوان آئين زندگي ، نوع نگاه اسلام به مديريت و جوهره آن يعني رهبري مشخص خواهد شد . شيوه رهبري در مديريت اسلامي ، كريمانه و مبتني بر كرامت ذاتي انسانهاست و اين شيوه رهبري ، در همه اجزاء و عناصر مديريت متبلور و تاثيرگذار است.