سبك شناسي ديوان اشعار بدرچاچي

بدرچاچی از شاعران صنعت گرا و پارسی زبان قرن هشتم هجري است.با وجود این كه اشعار این شاعر در شبه قارة هند رواج و شهرت یافته، ولی در ایران گمنام مانده است. در پژوهش حاضر، با استفاده از روش تحلیلی – توصیفی، به بررسی سبك شناسی دیوان اشعار بدرچاچی در سه سطح زبانی، ادبی و فكري پرداخته شده است. با توجه به یافته هاي پژوهش می توان گفت كه بدرچاچی از نظر زبانی بیشتر از ردیف هاي دشوار و قافیه هاي كمیاب استفاده كرده و همچنین از لغات عربی فراوانی بهره برده است و زبان او از زبان شعراي قرن هشتم كهنه تر است. از نظر ادبی، بیشتر از استعاره و تشبیه بهره گرفته و همچنین دیوان اشعار او مشحون از آرایه هاي لفظی و معنوي است. از نظر فكري، بدرچاچی شاعري برون گراست و بیشتر قصاید مدحی سروده است و در اشعارش از شیوه خاقانی تقلیده نموده است.