بررسي ارتقاء كيفيت زندگي ساكنين در بافت فرسوده تاريخي ( نمونه موردي محله دل دل شوشتر)

بافتهای فرسوده تاریخی در شهرهای امروزی بخش هایی از شهر را تشكیل می دهند كه با وجود دارا بودن ارزش های فراوان و ویژگیهای شاخص معماری به دلیل تخریبهای صورت گرفته، كمبود تاسیسات زیربنایی و كمبود خدمات شهری تبدیل به نقاط ناامن و خالی از سكنه گشتهاند از این رو پرداختن به مسائل و مشكلات بافت های تاریخی و تلاش جهت رفع مشكلات آنها جهت حفظ ارزش های موجود و ایجاد شرایط مساعد یرای ارتقاء زندگی ساكنین توجه خاصی را میطلبد، و انجام پژوهش حاضر به لحاظ هدف كاربردی و به لحاظ روش و ماهیت توصیفی تحلیلی مبتنی – بر پیمایشی و پرسشنامه و بر اساس هدف اصلی پژوهش كه بررسی ارتقاء كیفیت زندگی ساكنین در بافت فرسوده تاریخی محله دل دل در شهر شوشتر است مورد ارزیابی قرار می گیرد و بنا بر روند رایج این گونه پژوهش ها علاوه بر استفاده از روش های مطالعه كتایخانه ای، روش های میدانی همانند پرسشنامه و مشاهده نیز استفاده شده است. بدین منظور از كل جامعه آماری 47 نفر به عنوان نمونه انتخاب شده و پرسشنامه به شیوه تصادفی ساده در بین ساكنان محله دل دل جمع آوری گردید و نتایج تحقیق بیانگر آن است كه رابطه معناداری بین ارتقاء كیفیت زندگی ساكنین بافت فرسوده تاریخی محله دل دل وجود دارد. و در نهایت پیشنهاداتی ارایه گردیده است.