سنجش رضايتمندي از كيفيت زندگي مبتني بر اصول زيست پذيري شهري (نمونه موردي: منطقه 8 شهرداري شيراز- محله موردستان)

رشد شهرنشینی و تمایل به محیطهاي شهري، اهمیت مفهوم كیفیت زندگی شهري را افزایش داده است، همچنین جایگزینی رویكردهاي كیفی به جاي توجه به استانداردهاي كلی باعث طرح موضوعاتی نظیر كیفیت زندگی شهري و زیست پذیري شهري شده است. این تحقیق با توجه به مبانی نظري رضایتمندي، كیفیت زندگی و شهرزیست پذیر مولفه هاي كالبدي، اجتماعی، اقتصادي و زیست Excel ،ArcGIS محیطی را با شاخصهاي ذهنی مورد بررسی قرارداده است. دادهها با نرمافزارهاي تحلیل و با بررسی رضایتمندي، عوامل آن با آزمون فریدمن رتبه بندي گردیده است. نتایج SPSS و تحلیلها نشان می دهد كه رضایت مطلوبی از مولفههاي مورد بررسی در محدوده مورد مطالعه وجود ندارد.