بررسي تاثير توانمندسازي كاركنان بركارآفريني سازماني نواحي پنجگانه آموزش و پرورش شهر تبريز

از توانمندسازي به عنوان مهمترین چالش مدیران در عصر حاضر یاد می شود. نیروي كار توانمند و كارآفرین، یكی از شروط لازم و ضروري براي عملكرد مؤثر در سازمانهاي نوین می باشد. روش تحقیق توصیفی از نوع پیماشی و روش نمونه گیري تصادفی طبقه اي است. جامعه آماري تحقیق شامل كلیه كاركنان آموزش پرورش نواحی پنجگانه شهرستان تبریز به تعداد 420 نفر و حجم نمونه 200 نفر است. در این تحقیق در فرضیه اصلی تاثیرتوانمندسازي كاركنان بركارآفرینی سازمانی و در فرضیات فرعی آن تاثیر ابعاد توانمندسازي (احساس شایستگی، احساس معنی دار بودن، احساس مؤثر بودن، احساس داشتن اعتماد به همكاران و احساس خودسامانی) بر كارآفرینی سازمانی مورد بررسی قرار گرفتند.براي بررسی فرضیات تحقیق از آزمون رگرسیون و براي بررسی میزان توانمندسازي كاركنان و كارآفرینیسازمانی از آزمون تی تست تك نمونه اي استفاده گردید. نتایج به دست آمده تاثیر توانمندسازي بر كارآفرینی سازمانی و فرضیات فرعی مربوط به آن را مورد تأیید قرار دادند. در بین ابعاد توانمندسازي احساس معنی دار بودن شغل بیشترین و احساس خود سامانی كمترین تأثیر بركارآفرینی سازمانی دارند. میزان توانمندي كاركنان و میزانكارآفرینی سازمانی از سطح متوسط بالاتر است.