خوش بيني و مثبت انديشي و تأثير آن بر سلامت روان از ديدگاه امام علي (ع)

نهج البلاغه كتاب ارزشمند حضرت علی (ع) است كه در آن توجه خاصی به عزت و كرامت انسان و سلامت عقل و روان وي، نموده است. امام علی (ع) در خطبه ها، نامه ها و حكمت هاي این كتاب گهربار انسان ها را به خوش بینی و مثبت اندیشی فرا خوانده و تأكید زیادي بر این مسئله دارد. از نظر ایشان شایسته نیست كه انسان به سخنی كه از دهان كسی خارج می شود، گمان بد برد بلكه باید از آن برداشت نیكویی داشت. اما خوش بینی و بد بینی در جامعه جایگاه خاص خود را دارد و باید متناسب با وضعیت زمانه و روزگار عمل كنیم. آن حضرت اثرات مفیدي براي مثبت اندیشی و خوش بینی بیان نموده اند كه از جمله آنها رهایی از گناه، سلامتی دین، آرامش دل، كاهش اندوه و جلب محبت، آسان گرفتن كارها و... است كه هریك بر سلامت روان تأثیر بسزایی دارند.