ارزيابي و تعيين آسيب پذيري سدها تحت پديده ي فرسودگي سني - سدهاي بتني

فرسودگی یك پدیده بسیار مهم در كارایی سد در طول عمر مفید سازه می باشد برطبق تعریف فرسودگی (Ageing) براساس بولتن 93 كمیته بین المللی سدهای بزرگ (ICOLD) این پدیده شامل برهرگونه تخریب و تغییر مضر در روند كاری سد می باشد كه بعد از حداقل 5 سال از شروع بهره برداری در كارایی سد ایجاد می شود در نتیجه مهندسین سد ملزم به مطالعه تغییرات زمانی پارامترهای سازه ای و همچنین خصوصیات مصالح به كاررفته در سد و فونداسیون می باشند. البته واضح است كه برای تشخیص و كنترل فرسودگی سد، مطالعات فوق باید به صورت پیوسته و دوره ای در طول عمر مفید سازه انجام شود. دراین مقاله مروری مختصر بر پارامتر های موثر بر پدیده ی فرسودگی در سد بتنی ارائه می گردد. در ادامه روشی جهت براورد و ارزیابی میزان فرسودگی یك سد مورد نظر مطرح شده و در نهایت این روش برای بررسی برروی چند سد در ایران استفاده و بهینه می گرد د كه نتایج قابل قبولی در بر داشته است.