احياء جاده ابريشم و نقش آن در توسعه تجارت بازارهاي اسلامي (مسير تهران – مشهد )

راه نخستین و طبیعی ترین وسیله ارتباطی میان انسانها است كه بدون آن حركت و چرخش اقتصادي و اجتماعی ممكن و میسر نیست. محققان راه را،آغاز تمدن و مدنیت بشر می دانند. انسان هاي اولیه با نشانه گذاري در كوه ها و سنگ ها و درختان، مسیرهاي باریك و پرپیچ و خم را ایجاد می كردند كه با پیدایش و توسعه شهرها، اساس زندگی شهري را دستخوش تغییر وتحولات بسیاري نمود. با تحول جامعه ها و گذر از مرحله ي پیش تاریخی، راهها نیز از حالت ابتدایی در آمدند و هماهنگ با پیشرفت و كارآیی دیگر نهادهاي اجتماعی، پیشرفت و تكامل یافتند و در این میان كسانی هم شرق و غرب عالم را در جست وجوي را ههاي تازه اي براي زندگی بهتر كاویدند و با روش هایی متفاوت به دستاوردهاي مشتركی نایل شدند كه دستمایه قرن ها ارتباط مسالم تآمیز انسان با انسان و انسان با طبیعت شد. و موجب پیدایش را ههاي طولانی و مهمی شد و آن را چنان هموار كرد كه منجر به پیدایش راه هاي مشهوري چون جاد ه ابریشم شد. مبادلاتی كه در طول راه ابریشم صورت می گرفت عمدتا" اقتصادي بود و به كالاهاي كشاورزي، صنعتی، صنایع دستی و معدنی تعلق داشت، اما داد و ستدهاي اقوام مختلف، صرفا به این حوزه خاص محدود نم یشد، بلكه تبادلات فرهنگی، اجتماعی و سیاسی نیز دستاورد این طی طریق طولانی و مداوم بود كه هرگز نباید از دید مخفی بماند. شبكه راه هاي مسیر تهران – مشهد(جاده خراسان) و انطباق آن با جاده ابریشم به عنوان یكی از قدیمی ترین جاده هاي دنیا و از جاذبه هاي ارزشمند این منطقه است. در این مقاله سعی شده است با بررسی این مسیر از پیش از تاریخ تا چند قرن گذشته، به بحث در خصوص تبادلات تجاري و روابط اقتصادي و اجتماعی و فرهنگی آن و همچنین ارائه راهكارهاي احیاء جاده ابریشم و تاثیرات آن در جلب جهانگردان بپردازیم. تا مسئولین و برنامه ریزان ملی منطقه اي بتوانند با بهره گیري از آن علاوه بر سود سرشار حاصل از گردشگري با ایجاد اشتغال و توسعه و گسترش تفاهم و تجارت كشورهاي اسلامی را فراهم سازند.