تاثير صنعت پرورش ماهي استان چهارمحال و بختياري بر رودخانه هاي استان از ديدگاه گردشگري

به نظر می رسد تولید شگفت انگیز اقلیم منطقه زاگرس در ماهیان قزل آلای رنگین كمان با به كارگیری رودخانهها و نیز چشمه هاتی وارد شونده به آنها هزینهخاصی را بر محیط تحمیل می نماید. در این مقاله با بررسی نتایج حاصل از نمونه برداری های ماكروبنتوزها و بررسی استقرار واحدهای پرورش ماهی موجود در شش رودخانه استان چهارمحال و بختیاری كه بی شك بزرگترین تولید كننده ماهی قزل آلای پرورشی در ایران است، وضعیت محتمل آینده و فرصتهای استقرار واحدهای پرورش ماهی مورد بحث قرار می گیرد. تولید ماهیان سردابی با حجم زیاد در كشور با كاهش قیمت و بهره برداری فزاینده از آبهای سطحی همراه شده است. مناطق مختلف استان چهارمحال و بختیاری به دلیل وجود رودخانههای آن مورد توجه گردشگران قرار می گیرد، و نتایج مطالعات نشان داد كه صنعت پرورش ماهی در زاگرس، در چهارمحال و بختیاری می تواند موجب افزایش بار آلودگی آلی و تغییر در كیفیت آب رودخانههای بررسی شدهی پروز، سندگان، سبزكوه، صمصامی و كاج، دینارون گردد و نیز در حال حاضر امكان استقرار بیشتر واحدهای پرورش ماهی بسیار محدود ودر بسیاری مناطق از نظر كارشناسی امكان پذیر نباشد. غافل شدن و سهل انگاری در مدیریت استانها از این بخش از مدیریت، با وجود افزایش تولید می تواند كاهش پتانسیلهای گردشگری را به همراه داشته باشد.