نقش شيوه هاي مديريت مبتني بر كاركردهاي اكولوژيكي و زمين شناختي در كاهش فقر جوامع محلي

در كشور هاي در حال توسعه بيكاري به ميزان زيادي ديده مي شود و انسان ها براي زنده ماندن به ميزان زيادي به محيط زيست خود وابسته هستند. به علاوه ، استفاده ي ناپايدار و بيش از اندازه ي منابع سرزمين نه تنها باعث كاهش تنوع زيستي مي شود ، بلكه در نتيجه آن اكوسيستم ها تخريب و يا تضعيف شده و از Rhett Smart et al. ) . كاركرد آنها به عنوان عامل اصلي خدمات محيط زيست كاسته خواهد شد 2005 ). فرايند حفاظت بر پايه روابط همكارانه و موثر با جوامع براي دست يافتن به حفاظت منطقي در راستاي توسعه پايدار قرار دارد. اين مقاله سعي دارد كه با معرفي شيوه هاي مبتني بر كاركرد اكولوژيك و زمين شناختي در تنظيم رابطه فقر جوامع محلي اين نقطه نظر را بسط دهد كه اغلب مناطق حفاظت شده با اقتصاد ناحيه اي مناطق در هم آميخته اند و از اين رو در معاش و از طرفي در فرصتهاي اشتغال و توليد جوامع محلي دخالت دارند. تاكيد بيش از حد توان بوم شناختي بر توسعه كه خود مي تواند در سازوكاري ديگر فقر جوامع محلي را گسترش مي دهد ، نه تنها مناطق وسيعي از اراضي واقع در خارج از مناطق حفاظت شده را دچار سير قهقرايي و تخريب مي كند ، بلكه مناطق حفاظت شده كه داراي ويژگي ها و كاركرد هاي اكولوژيكي مهمي هستند را نيز تحت فشار و در معرض آسيب قرار مي دهد. وضعيت كنوني تالاب شادگان نمونه بارزي از اثرگذاري اقدامات انساني در درون و بيرون از محدوده هاي حفاظت شده است و نشان مي دهد كه با وجود اقدامات سختگيرانه حفاظتي در محدوده ي پناهگاهها و مناطق حفاظت شده ، بازهم شاهد تخريب روز افزون آن هستيم. حال آنكه اقدامات بشري مي توانند موجب انحطاط بوم شناختي تالاب شود و راه حل را بايد در حل مشكلات معيشتي مردم وابسته به مناطق حفاظت شده جستجو نمود.