بررسي تاثير مالكيت نهادي بر رابطه بين سرمايه فكري و ارزش شركت در شركت هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

سرمایه فكری از عمده ترین دارایی های نامشهود است كه دارای تاثیر زیادی بر ارزش شركت ها می باشد. از طرف دیگر مالكان نهادی فعال دیدگاه بلند مدت داشته و عملكرد بلند مدت شركت را مد نظر قرار داده و با نظارت فعالانه بر تصمیمات مدیریت، انگیزه هایی را برای مسئولیت پذیری بیشتر مدیریت فراهم می آورند. بر این اساس، حضور هر چه بیشتر این سرمایه گذاران سبب افزایش عملكرد مدیران و در نتیجه ارتقای عملكرد شركت ها خواهد شد. با توجه به اهمیت موضوع، این مقاله تاثیر مالكیت نهادی را بر رابطه بین سرمایه فكری و ارزش شركت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران مورد بررسی قرار می دهد. برای سنجش ارزش شركت از معیار Q توربین و برای سنجش سرمایه فكری از مدل ضریب ارزش افزوده سرمایه فكری (VAIC) كه بوسیله پالیك مطرح شده است استفاده می شود. متغیرهای كنترلی پژوهشی شامل اندازه، ریسك بازار و نسبت بدهی ها می باشد. یافته های بررسی 138 شركت در بازه زمانی 1389 الی 1393 حاكی از آن است كه بین سرمایه فكری و ارزش شركت رابطه مستقیم و معنی داری وجود دارد یعنی با افزایش سرمایه فكری ارزش شركت افزایش می یابد. اما بین مالكیت نهادی و ارزش شركت، رابطه معناداری مشادهد نگردید. رابطه مثبت و مهنادار عملكرد شركت با سرمایه فكری بیانگر آن است كه بازار نسبت به شركت هایی كه عملكرد بهتری دارند واكنش مثبت نشان می دهد و این باعث افزایش تفاوت ارزش بازار و ارزش دفتری شركت ها می گردد. همچنین مالكیت نهادی بر رابطه بین سرمایه فكری و ارزش شركت تاثیرگذار است.