رباعي ، شگفت ترين قالب شعر فارسي

رباعی از قالب های شعری ایرانی است كه به باور برخی از پژوهشگران، پیش از اسلام، البته نه به صورت كمال یافته امروز رواج داشته و از زبان كوچه و بازار به كلام آهنگین مشایخ صوفیه راه یافته. (شمیسا، 1383 نقد ادبی: ص 311) و از قرن چهارم به بعد به گونه یك قالب شعری استوار و توانمند وارد ادبیات كلاسیك ایران زمین شد و تا امروز با طراوات واقبال در جریان است رباعی جز در دوره رواج سبك هندی كه بیشترین توجه گویندگان بر رونق و تعالی تك بیت گویی (كلامی موجز تر از رباعی) بود، از نظر كیفیت و نه كمیت، اندكی ضعیف جلوه كرد. لیكن در عصر ما به ویژه از دهه هفتاد به بعد، رباعی به عنوان شگفت انگیز ترین قالب شعری كلاسیك فارسی مورد توجه قرار گرفت و به دیارانی تازه، سرفرازانه روی آورد. این مقاله، به نقد و بررسی و معرفی شگفتی های رباعی از دیروز تا امروز پرداخته است و نمونه رباعی نوین فارسی را با مشخصات تازه نمایانده است.