نقش پوشش گياهي در كاهش رواناب و جلوگيري از فرسايش خاك در حوضه آبخيز پلرود

وجود پوشش گیاهی در هر منطقه ای بخصوص در مناطق كوهستانی سرعت جریانهای سطحی و فرسایش خاك را كاهش داده و سبب نفوذ آب بیشتر به داخل خاك می گردد، بنابراین پوشش گیاهی تاثیر قابل ملاحظه ای بر كاهش سیلابهای مخرب خواهد داشت . منطقه مورد مطالعه از زیر حوضه های چاكرود در حوضه آبخیز پلرود از توابع شهرستان رودسراست ، در این تحقیق دو زیر حوضه كوچك جنگلی و زراعی به عنوان واحد هیدرولوژیك بصورت مجزا م ورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته .با بررسی پارامترهای فیزیولوژی هر یك از حوضه ها و اندازه گیری بارندگی و شدت و دبی ناشی از هر بارش رابطه رگرسیونی بدست آمده بین شدت بارندگی و رواناب با مقدار 0ضریب همبستگی 80 / 0(جنگلی) و 83 /(زراعی) برای هر یك از حوضه ها نتایج ز یر حاصل گردید :در حوضه جنگلی با توجه به وجود 60 درصد پوشش گیاهی درختی و درختچه ای و لاشبرگ كه تاثیر به سزایی در كاهش رواناب در عرصه دارد بیشترین عامل مؤثر در افزایش رواناب را شیب حوضه د اشته. میزان رواناب حاصل از بارندگی در این منطقه 46.8 درصد است درحوضه زر اعی از پارامترهای موثر در افزایش رواناب : شیب حوضه، زمان تمركز، بخصوص عدم وجود پوشش گیاهی دراكثر مواقع سال است.رواناب حاصل ازبارندگی دراین حوضه 85.6 درصد است