تاثير زبان و فرم شعر نيما يوشيج بر زبان و فرم شعر فروغ فرخزاد

نیما یوشیج و فروغ فرخزاد از شاعران بنام معاصر یكی به عنوان طراح نهایی شعر نو فارسی و دیگری به عنوان شاعری سنت شكن و نوگرا از تاثیرگذاران جدی بر شاعران پس از خود هستند.زبان و فرم ( شكل ) به عنوان دو عنصر شاخص در شعر این دو شاعر در این مقاله مورد وا كاوی قرار می گیرد. نیما یوشیج به دلیل تصرف خاص و تازه در نحو ، از زبان منحصر به فردی برخوردار است كه با تحلیل و بررسی می توان آن را بازتاب اندیشه ی سنت شكن و نو گرای او دانست ؛ فروغ فرخزاد نیز با استفاده از لغات بی سابقه یا كم سابقه در شعر به زبان خاصی دست یافت .بحث فرم در این مقاله به دو جنبه ی قالب شعر و وحدت ارگانیك معطوف می شود كه نمود آن در شعر این دو شاعر تحلیل و مقایسه خواهد شد .