توسعه علمي و فناورانۀ پايدار در پرتو جهان بيني اسلامي ميسّر است

این دو در مقام عمل گاهی در جهات نامطلوب بكار برده شده اند، و از لحاظ نظری یك نگرش مادهگرایانه غیرالهی بر اذهان عالمان حاكم شده است نگرشی كه نهایتاً یك توسعۀ پایدار را در بر نخواهد داشت. - ثانیاً، جهان اسلام، و از جمله میهن عزیزمان، در چند قرن اخیر در علم و فناوری پیشرفت اصیل نداشته و بیشتر نقش مقلد را ایفا كرده است. از نظر اینجانب حاكم كردن جهانبینی اسلامی بر جریان علم و فناوری در كشور، زمینۀ فرهنگی توسعه علمی را آماده میسازد، به عالمان یك دید جامعنگر میدهد، به دغدغهها و سؤالات بنیادی انسانی توجه كامل دارد، برای كاربردهای علم و فناوری جهتدهی مناسب فراهم میكند، و برای اعتلای جامعۀ اسلامی و خوداتكائی آن اولویت قائل است. پس در مقام عمل باید ضمن تلاش برای حاكم كردن جهانبینی اسلامی بر محیطهای علمی، به شناسائی مشكلات موجود و سیاستگذاری برای حل آنها و رفع نیازهای اساسی كشور پرداخت و در جهت مشاركت در تولید علم، در مرزهای دانش، اقدامات اساسی انجام داد. در این زمینه تقویت هویت ملی، فراهم كردن زمینه تضارب آراء، توجه به نخبگان، شایسته سالاری و ایجاد یك عزم ملی جدی نقش اساسی ایفا میكنند.