تحليل جامعه شناختي عدم تحقق اهداف شهرها ي جديد در ايران با تأكيد بر مديريت و برنامه ريزي سيستمي توسعه شهري

افزایش سریع و بی رویه شهر نشینی در ایران به علت تمركز سرمایه گذاری ها، امكانات و ... در شهر های بزرگ موجب ماكروسفالی شهری شده است، كه برای مهار رشد شهرهای بزرگ و مقابله با مسائل رشد شهرنشینی در آینده وزارت مسكن و شهرسازی در سال های اخیر سیاست احداث شهرهای جدید را مورد توجه قرار داده است. كشور ما الگوهای برنامه ریزی و طراحی شهری توجه یك طرفه به شهر نمی تواند پاسخگو باشد. در واقع حل بسیاری از مشكلات بایستی همزمان با توسعه موزون و یكپارچه كشور باشد. شهر یك سیستم مكانی- فضایی است كه دارای اجزاء و عناصر كالبدی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، محیطی و ... می باشد. این اجزاء در ارتباط متقابل با هم نقش عمده ای در شخصیت كلی سیستم دارند. شهرهای جدید در نظام شهرنشینی ایران كه با هدف حل مسائل و مشكلات شهری در ایران مطرح شدند با گذشت زمان اغلب دچار شكست شدند و دلایل زیادی در توجیه این عدم موفقیت و عدم تحقق اهداف شهرهای جدید در ایران بیان شده است. این مقاله به روش كتابخانه ای (اسنادی) انجام گرفته است. در این مقاله ضمن بررسی تحولات شهرهای جدید و دلایل عدم تحقق برخی از اهداف، مورد تجزیه تحلیل جامعه شناختی قرار گرفته است. و بررسی هایی در زمینه برنامه ریزی سیستمی در احداث و اداره امور شهرهای جدید انجام گردیده است. در آخر راهبردهایی در زمینه سیاست گذاری و برنامه ریزی در شهرهای جدید ارائه می شود.