جغرافيا و الگوهاي آمايش سرزمين در توسعه شهري پايدار

در عصرجدید وهمزمان باگسترش بی رویه جمعیت شهرها ورشدروزافزون مهاجرت دانش جغرافیاكاربردهای فراوانی پیدانموده است و در این راستا مهمترین نقش آن ارائه خط مشی اصولی در آمایش سرزمین و توسعه پایدار به معنای واقعی می باشدو بیشترین ارتباط را با برنامه ریزی آمایش سرزمین و توسعه پایدار دارد. هدف آمایش سرزمین، توزیع بهینه جمعیت و فعالیت در سرزمین است، به گونه ای كه هر منطقه متناسب با قابلیت ها، نیازها و موقعیت خود از طیف مناسبی از فعالیت های اقتصادی و اجتماعی برخوردار باشد و جمعیتی متناسب با توان و ظرفیت اقتصادی خود بپذیرد. به عبارت دیگر، هدف كلی جغرافیا درآمایش سرزمین،سازماندهی فضا به منظور بهره وری مطلوب از سرزمین در مقیاس منطقه ای و استانی وبین المللی می باشد. برنامه ریزی توسعه پایدار نیز ابعاد مختلف اقتصادی اجتماعی كالبدی، زیست محیطی و سیاسی مدیریتی را شامل می شود كه در تمام محورهای - - -برنامه ریزی آمایش سرزمین باید مورد توجه قرار گیرد .در این مقاله سعی شده است با استفاده از روش توصیفی وكتابخانه ای و بهره گیری از منابع تعدادی از الكوهای مناسب برای توزیع مناسب جمعیت بر اساس توانهای محیطی پرداخته شود راهبردهای وباتوجه به جایگاه ویژه دانش جغرافیا در شناخت آمایش سرزمین و توسعه پایدار از مفهوم تا عمل ارائه شده است