رابطه بين مولفه هاي سازمان يادگيرنده و خلاقيت مديران و معاونان در اداره هاي تربيت بدني استان اصفهان

هدف از تحقیق حاضر بررسی رابطه بین مولفه های سازمان یادگیرنده و خلاقیت مدیران و معاونان در اداره های تربیت بدنی استان اصفهان بود. نوع تحقیق توصیفی - همبستگی و روش تحقیق پیمایشی بود. جامعه آماری طبق آمار اداره كل تربیت بدنی استان شامل 60 نفر از مدیران و معاونان اداره های تربیت بدنی استان اصفهان در سال 1389 بود و با توجه به حجم جامعه آماری نمونه با جامعه برابر بوده است . ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه استاندارد ابعاد سازمان یادگیرنده با 43 گویه و پرسشنامه استاندارد خلاقیت رندسیپ با ۵۰ گویه بود كه ضریب پایایی با استفاده از فرمول كرونباخ 0/84 برای پرسشنامه ابعاد سازمان یادگیرنده و 0/95 برای پرسشنامه خلاقیت بدست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها در دو سطح آمار توصیفی (فراوانی: درصد و عددی، میانگین) و در سطح آمار استنباطی ( ضریب همبستگی پیرسون ، تحلیل كواریانس چند متغیره (مانكوا) ، تحلیل رگرسیون چند متغیره و تحلیل مسیر) صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان داد بین پنج مولفه سازمان یادگیرنده ( یادگیری مداوم (**) R=0/796، تحقیق و جستجو و گفت و شنود (**) R=0/542، یادگیری تیمی (*)R=0/691 سیستمهای ادغام شده (*)R=0/608، توانمند سازی (*) R=0/711) با خلاقیت مدیران و معاونان رابطه معنی دار وجود دارد و دو مولفه پیوند با سیستم و رهبری راهبردی رابطه معنی داری با متغیر وابسته خلاقیت مدیران و معاونان نداشتند. همچنین بین هر سه سطح فردی ، گروهی و سازمانی ابعاد سازمان یادگیرنده با خلاقیت مدیران ومعاونان ارتباط معنی دار مشاهده گردید و سطح فردی بیشترین رابطه را با خلاقیت داشته است.