حاشيه نشيني و ونقش آن در برز آسيب هاي اجتماعي شهري مطالعه موردي شهر اردبيل

رشد شتابان شهر نشینی و افزایش میزان مهاجرت روستائیان به شهرها مسئله حاشیه نشینی و مسكن نامناسب را پدید آورده است.دراثر مهاجرت،تركیب جمعیت شهرهای بزرگ به كلی جنبه طبیعی خود رااز دست می دهد. مهاجرت های روستایی و رشد سریع شهرنشینی و ظهور حلبی آبادها و كمبود ها و مضایق زندگی شهری،كمبود مسكن و نارساییهای آن همراه با رشد بیكاری و عدم اشتغال مناسب زمینه جرم زایی و آسیب های اجتماعی رافراهم ساخته است. بدین ترتیب با گسترش فیزیكی اجتماعی شهرها و تبدیل شدن آنها به مراكز ناهمگن جمعیتی اجتماعی و فرهنگی میزان ناهنجاری های شهری به ویژه در نواحی حاشیه ای شهرها افزایش یافته است. محیط اجتماعی و مسكونی نامناسب،ساختارهای نامناسب شغلی،ناكامی اجتماعی و فقر اقتصادی زمینه بروز آسیب های شهری و رشد بی رویه و لجام گسیخته ناهنجاریها رادر مناطق حاشیه نشینی فراهم كرده است.