بررسي تأثيرات اقليمي بر معماري بومي سواحل جنوبي: بندرعباس

اوضاع اقلیمی از عوامل مهم و موثر در آسایش زیستی در محیطهاي انسانی است. براي نمونه معماري سنتی كشورهاي مختلف جهان، به ویژه كشورهاي خاورمیانه و از جمله كشور ما، سرشار از تجارب و نمونه هایی است كه نشان دهنده راه حل هاي بسیار دقیق و حساب شده در سازگاري فضا هاي كالبدي با اوضاع اقلیمی است. این ساختمان ها و فضا هاي كالبدي در هما هنگی با محیط طبیعی و فرهنگی چهره اي خاص یافته اند و در بهره گیري از انرژیهاي طبیعی، مقا بله با شرایط نا مساعد و بسیار سخت اقلیمی كاملاً موفق بوده اند. سواحل جنوبی ایران كه به وسیله رشته كوههاي زاگرس از فلات مركزي جدا شده اند، اقلیم گرم و مرطوب ایران را تشكیل می دهند ، از ویژگی این اقلیم تابستانهاي بسیار گرم ومرطوب و زمستانهاي معتدل است. شهرهاي بندر عباس، جاسك، آبادان و اهواز از جمله شهرهاي بزرگ این اقلیم هستند. با توجه به شكل گیري و تركیب معماري بومی این مناطق این واقعیت بر ما آشكار می گردد كه خصوصیت اقلیمی منطقه به طور قابل ملاحظه اي در شكل گیري شهرها و تركیب معماري این مناطق تاثیر داشته است. لذا این تحقیق درصدد برآمده است كه با استفاده از روشهاي الگی، گیونی و ماهانی به بررسی تاثیرات اقلیم بر معماري بومی شهر بندرعباس بپردازد. در پایان با ارائه راهكارهاي مناسب زمینه سازگاري بیشتر اقلیم و معماري را در این شهرفراهم آورد.