تعيين تغييرات خصوصيات هيدرولوژيك خاك در اثر تغيير كاربري اراضي در حوضه آبخيز آغچه فريدن اصفهان

خصوصیات هیدرولوژیك خاك از مهمترین عوامل بروز پدیده های هیدرولوژیك چون سیلاب،حركات رانشی زمین و ..هستند . رشد جمعیت باعث فرآیند تغییر كاربری اراضی در 3 دهه اخیر شده است. اثرات این تغیر، پیدایش انواع اشكال فرسایش های آبی،تغییرات در خصوصیات هیدرولوژیك خاك و بروز سیلاب و... است. این تحقیق كه در حوضه آبخیز آغچه شهرستان فریدن اصفهان انجام گردیدبه اثر تغییر كاربری اراضی بر خصوصیات هیدرولوژیك خاك می پردازد. نقشه كاربری اراضی فعلی و قبلی در مقیاس 1:25000 برای اولین بار در این تحقیق تهیه گردید. نمونه برداری ها در كاربری های قرق، اراضی مرتعی، اراضی كشت آبی وكشت دیم انجام گرفت. عاملهای وزن مخصوص ظاهری، درصد رطوبت گل اشباع، درصد سنگ و سنگ ریزه بافت، ساختمان، رنگ، نفوذ پذیری، حد روانی و حد خمیرایی خاك اندازه گیری گردیدوبا طرح آماری بلوك كامل تصادفی تجزیه و تحلیل شد. حدود 15 درصد از اراضی مرتعی به میزان 4/7 درصد به اراضی دیم ، 10/7 درصد به اراضی كشاورزی آبی و در حدود 0/23 درصد به باغات تبدیل شده است. میزان نفوذ پذیری دراراضی قرق بیش از سایر اراضی و در كشاورزی آبی كمتر از سایر اراضی است. وزن مخصوص دراثر تغییركاربری در سطح 1درصد و اثر عمق نیز در سطح 1درصد تفاوت معنی داری را نشان می دهند. حد خمیری و حدروانی تفاوت كاملا معنی داری می باشد. تغییر كاربری اراضی باعث تغییرات عمده در خصوصیات فیزیكی و هیدرولوژیك خاك و تغییر در توانایی خاك و پوشش گیاهی در حفاظت از خاك و جلوگیری از تولید رسوب گردیده است و بالطبع سایر خصوصیات اكوسیستم رانیز تحت تاثیر خود قرار داده است.