نقش مديريت حوزه آبريز در حفاظت از منابع آب شرب شهري

هدف از اين مقاله معرفي الگوهاي همكاري مديريت آب شهري در حفاظت منابع آب حوزه هاي آبريز و امكان سنجي اجراي آن درحوزه آبريز سد لتيان است. چهار راهبرد مشاركت و همكاري، ارزيابي و پايش آبخيزها، مديريت كاربري اراضي و تملك زمين در سطح جهاني مطرح هستند. سد لتيان نمونه خوبي براي بررسي تغييرات بهره برداري در سرزمين و پيامدهاي حاصل از آن است. طي سالهاي ١٣٥٢ تا ١٣٨٠ تغييرات مهمي در حوزه لتيان رخ داده است. كاهش شديد اراضي ديم و چهار برابر ١ درصد / شدن سطح باغات، رشد ١٥٧ درصدي، جمعيت دام، ١٠ برابر شدن بازديد كنندگان، رشد ٣ جمعيت حوزه به نفع جمعيت شهرنشين حوزه و كاهش جمعيت روستايي منطقه از جمله اين تغييرات هستند. پيامدهاي اين تغييرات كاهش حدود ٣٠ درصدي ظرفيت مفيد مخزن در اثرانباشت رسوبات خطر تغذيه گرايي مخزن و آلودگي ميكروبي شديد رودخانه مي باشد. چهار طرح عمده اصلاحي در دست اجرا در جهت مقابله با تخريب محيط تشريح شده است. پس از بررسي نقاط قوت و ضعف، فرصتها و تهديدها ٥ راهبرد كلان ارائه گرديده است. كه عبارتند از تشكيل شوراي حوزه آبريز سد لتيان به منظور ايجاد هماهنگي، تأمين منابع مالي اقدامات حفاظتي ازمحل فروش آب شهري و اخذ وروديه از بازديد كنندگان، تهيه طرح آمايش حوزه و سياستگذاري زمين، اصلاح قوانين حريم مخازن و رودخانه و پايش و ارزيابي كيفيت آب و رسوب سنجي مخزن سد.