بررسي شيوه هاي نظارت بر روند توليد و عرضه فرش دستباف در دوران قاجار (همزمان با اهميت يافتن بعد تجاري اين محصول)

يكي از مهمترين ويژگي هاي دوره زماني قاجار،كه سابقه اي از آن در دوره هاي پيشين وجود نداشت،رويارويي بي واسطه ايران با فرهنگ و تمدن مغرب زمين بود.از معدود نتايج مثبت اين رويارويي مي توان به شناخته شدن هرچه بيشتر فرهنگ و هنر ايران در صحنه هاي بين المللي اشاره داشت و در اين ميان يكي از بارزترين جلوه هاي فرهنگ و هنر ايراني،فرش دستبافت بود كه علاوه بر اهميت يافتن جنبه هاي زيبايي شناختي و كاربردي آن،جنبه هاي تجارتي ان نيز اهميتي روز افزون يافت كه متعاقب آن تغييرات عمده اي در سازمان دهي سنتي و شيوه هاي مديريتي هند صنعت فرش دستبافت كشور بوقوع پيوست.در اين پژوهش ضمن مرور عوامل و ويژگي هاي خاص سياسي،اجتماعي،اقتصادي و فرهنگي دوران قاجار،شيوه هاي حمايتي و نظارتي متاثر از اين عوامل را به منظور توليد فرش دستبافت،شناسايي مي كنيم.