مباني و معيارهاي تكنيك چيدمان فضا (كاربست تطبيقي:محلات دولتخانه و ملاصدراي شمالي اصفهان)

پيچيدگي و تنوع ابعاد شهرها لزوم تكنيك ها و روشهايي را كه بتوانند درفرايند طراحي به كمك كارطراحان آيند را امري ضروري ساخته است تكنيك چيدمان فضا از جمله روشهايي استكه توامان درفرايندتصميم گيري و تصميم سازي امكانات درخور توجهي را براي تصميم سازان و تصميم گيران فراهم مي نمايد از اين روي هدف اين نوشتار معرفي و تشريح نظريه چيدمان فضا مي باشد بدين منظرو مطالعه حاضر دردوبخش تدوين يافته است بخش نخست به بررسي سير تاريخي شكل گيري نظريه چيدمان فضا ريشه ها و پايه هاي فلسفي و علمي تعاريف و مفاهيم نظريه چيدمان فضا پرداخته و بخش دوم به كاربست موردي تكنيك چيدمان فضا دردو محله دولتخانه و ملاصدراي شمالي شهر اصفهان پرداخته است بدين منظور ابتدا نقشه محوري هريك از محلات ترسيم گرديده و سپس چهارپارامتر اتصال عمق كنترل و همپيوندي هريك از محلات محاسبه و با يكديگر مقايسه گرديده است نتايج مطالعه حاضر نشان مديهد كه الگوهاي طراحي متفاوت ويژگيهاي فضايي متفاوتي را به لحاظ چيدمان فضا خلق مي نمايند الگوي ارگانيك و سنتي شهرهاي ايراني اگرچه درسطح كلان محله و حوزه پيراموني امروزه ناكارامد گرديده ليكن بطرز مطلوبي پاسخگوي نيازهاي ساختارخرد محله مي باشد برخلاف الگوي ارگانيك الگوي شطروجي از پتانسيل هاي مناسبي جهت كاربرد درساختار كلان محله و اتصال آن به حوزه پيرامون برخوردار ميب اشد ليكن مطلوبيت لازم را جهت كاربرد درسطوح خرد محله ندارد. بهره گيري از الگوي شطرنجي درمقياس كلان محله و الگوي ارگانيك درسطح ساختار دروني محله بتوان به الگويي دست يافت كه همزمان ازمزاياي هر دو الگو برخوردار و از معايب آن ها به دور باشد