تاثير فلسفه هنر ملاصدرا در شكوفايي باغ ايراني دوران صفويه

شكوه باغ های ایرانی در دوره صفویه بوده است، از آنجایی كه هنر هر منطقه برگرفته از دین و فرهنگ آن منطقه بوده به مطالعه در رابطه با تفكرات قالب آن زمان باید پرداخت و دلیل این تكامل شتاب زده را یافت. چرا كه نگرش و ادراك حسی نگاه های هنرمندان و خلق كنندگان این آثار با ارزش حكایت از جایگاه والایی می كند كه در آن دوره حاكم بوده است. از میان علوم و صنایع مختلف در زمان صفویه، فلسفه رونق و تجلی خاصی پیدا كرد، به طوری كه حاصل آن فیلسوفانی چون میرداماد، سهروردی، شیخ بهایی و ملاصدرا بود. در اینجا به چند سوال بنیادین برمیخوریم: آیا این خلق باغ ایرانی و هنرمندی طراحان آن با فلسفه حاكم برآن دوره ارتباطی داشته اند؟ تعریف فلسفه از هنر چه بود؟ هنر چه جایگاهی در فلسفه داشته است؟ اگر ارتباطی بین فلسفه و هنر باغ ایرانی وجود دارد تاثیر آن بر دیگری چیست؟ برای برطرف شدن این پرسشها در جستار آورده شده به تعریف فلسفه هنر و چیستی آن از نگاه فلاسفه پرداخته شد كه در این میان نظر ملاصدرا (1635-1571 میلادی) به معقوله هنر به عنوان بزرگترین فیلسوف ایرانی استناد شده است. برای رسیدن به این شناخت نخست به مفهوم و كلیاتی از نظام فلسفی او پرداخته شد؛ چرا كه با بررسی نظام فلسفی هر فیلسوفی به خوبی می توانیم جایگاه هنر و مباحث زیبایی شناسی را در جغرافیای اندیشه او مشخص كنیم. پس به تعریف كمی و كیفی او از زیبایی و رسیدن به اصول زیبایی ملاصدرا باید پرداخت؛ و نهایت در میابیم كه نشانه هایی از عالم مثال كه تمامیت زیبایی در آن وجود دارد به هنر و هنرمند كمك میكند تا به مقصود خود از طرح و عینیت بوجود آورده شده اش برسد.