راهبردهاي مقابله اي اضطراب و استرس در رفتارهاي كاركنان سازمان

در دهه اخیر موضوع فشار عصبی یا استرس و آثار آن در سازمان، مولد التفات و توجه بسیار واقع شده و یكی از مباحث اصلی رفتار سازمانی را به خود اختصاص داده است. اگر چه در علم پژشكی مساله فشار عصبی و علل و عوارض آن مدت هاست مورد بررسی و تحقیق قرار دارد، اما باب این بحث در رفتار سازمانی تازه گشوده شده است و علمای این رشته، مدتی كوتاه است كه به تحلیل فشار عصبی و آثار و عواقب آن در سازمان و اعضای آن پرداخته اند. با وجود این نظر كه استرس مفید و خوش خیم نیز وجود دارند و قدری از فشار عصبی برای ایجاد تحرك و تلاش در انسان ضروری است،زمانی كه بحث استرس مطرح می شود، بیشتر به عوارض و ضایعات آن توجه می شودو استرس مضر و مخل مدنظر قرار می گیرد. به هر حال فشار عصبی آثاری فراوان بر عملكرد و فعالیت های اعضای سازمان دارد. مدیران، كاركنان و ارباب رجوع سازمان تحت تاثیر فشارهای عصبی دچار حالات روان خاص می شوند و دست به رفتارها و اعمالی می زنند كه مستقیماً در بازدهی سازمان منعكس می شوند. فشارهای عصبی دارای آثار جسمانی نیز هستند و از این طریق هم به سازمان اطماتی شدید وارد می آورند. استرس های حاد نیروی انسانی سازمان را ضایع می كنند و هدف سازمان را دستخوش تزلزل می سازند. افرادی كه دچار آسیب می شوند و توان مقابله با آن را از كف می دهند، از جهات جسمانی، روانی و رفتاری دچار آسیب می شوند و بدین ترتیب است كه استرس در سازمان همچون آفتی نیروها را تحلیل می برد و فعالیت ها و تلاش ها را عقیم می سازد.