بررسي احساس دروني معلماني كه بخشي از آگاهي تاريخي دانش آموزان را حذف ميكنند

طرح مسأله: معلمان ناگزیرند كه طبق كتاب درسی، تاریخ تدریس كنند كه ممكن است با تصورات یا دانش آنها از زمینه مورد بحث كاملاً متفاوت باشد و گاهی تاریخ را به گونهای تدریس می كنند كه در خدمت اهداف گروه های قدرتمند در جامعه است. تضاد بین آگاهی تاریخی آنان و محتوی تدریس، نوعی تضاد در رفتار (عملكرد) با اندیشه آنان است. پرسش اصلی: پرسش اصلی در پژوهش حاضر این است كه آیا معلمانی كه بخشی از آگاهی تاریخی دانش آموزان را حذف می كنند در درون خود دارای چه احساس درونی هستند و با آن چگونه كنار میآیند؟ فرضیه: تضاد بین آگاهی تاریخی معلمان و درس ارائه شده در آنها منجر به نوعی ناهماهنگی بین رفتار و اندیشه می شود كه معلمان ناگزیر از توجیه آن هستند. روش: در این پژوهش كه به روش تحقیقی كیفی از نوع پدیدارشناسی انجام شده است؛ در دو مطالعه مستقلی، به توجیه تضاد بین رفتار و اندیشه معلمان تاریخ (به روش وان مانن و ریكور) پرداخته شده است. مواد تحقیق اول (۵ = n1)؛ فیلم برنامه تلویزیونی لطف الله آجودانی در انتقاد از برخی مؤلفین تاریخی در اعتراض به حذف بخشی از سخنان مدرس در مجلس و تحقیق دوم (۷ = n2)؛ نوشتار افشار در مورد سند نداشتن متنی تاریخی از كاشانی (در جهت تطهیر او) بوده است. نمونه تحقیق به صورت نمونه هدفمند از معلمانی انتخاب شد كه اولا به مواد تحقیق آگاهی داشته و ثانیاً این تضاد آگاهی تاریخی و متن تاریخی درسی را پذیرفته بودند. یافته ها: كدهای محوری نشان داد كه برای این معلمان، جهت گیری تعلیمی و ایدئولوژیك بر واقعیت تاریخی رجحان دارد. كد محوری دیگر مربوط به این بود كه دانش آموزان در صورت ارائه واقعیت ها دچار سردرگمی خواهند شد.