نقش معماران در كاهش خسارات زلزله

مراكز تحقیقاتی كشور، با چند دهه سابقه ی پژوهشی و اطلاعات جدید مهندسی در زمینه های مهندسی سازه و زلزله، زلزله شناسی و در اختیار داشتن شبكه ی شتاب نگاری، لرزه نگاریو آزمایشگاه های مجهز سازه، مصالح ساختمانی، بتن و ژئوتكنیك، تاكنون توانسته است داده های لازم را برای طراحی ساختمان ها در برابر زلزله و مقاوم سازی آنها ایجاد كرده و در اختیار جامعه ی مهندسی قرار دهند. با تدوین ضوابط و مقررات مهمی چون «آیین نامه ی طراحی ساختمان ها در برابر زلزله» و «آیین نامه ی حداقل بار وارده بر ساختمان ها و ابنیه ی فنی» گام های با ارزشی در كشور برای بهبود وضعیت ساخت و ساز تا به امروز برداشته شده است، اما كافی به نظر نمی رسد. ایران یكی از مناطق زلزله خیز در جهان است و تجربه های بسیار دردناكی مانند زلزله بم طبس، اهر و ورزقان را تجربه كرده است و خسارات جانی و مالی ناشی از این زلزله ها بسیار زیاد می باشد در همین راستا نقش و حضور معماران در این عرصه مورد بررسی قرار گرفته است. پژوهش ارائه شده در این مقاله دارای هدفی كاربردی و راهبرد آن در مرحله تحلیل و استنتاج كیفی و از طریق نظریه داده بنیاد بوده است. این پژوهش در پی پاسخ به این سوالات است كه معماران چه نقشی در در ساخت و ساز مقاوم در برابر زلزله دارند؟ و سبك سازی تا چه حد در كاهش خسارات و صدمات ناشی از زلزله موثر است؟ در این مقاله ابتدا به ضرورت ساخت و ساز و همفكری معماران با دیگر علوم مربوطه پرداخته شده است. سپس تلاش شده كه نقش معماران در فرآیند ساخت و ساز مقاوم در برابر زلزله معین شده و لزوم سبك سازی ساختمان به عنوان یكی از راه حلها برای تحكیم نقش معماران در فرآیند مذكور ارائه گردد.