مهاجرت، حاشيه نشيني و تاثير آن بر ارتكاب جرايم در شهرهاي ساحلي كشور(مطالعه موردي شهرستان بابلسر)

همیشه حاشیه نشینی با مهاجرت های روستا- شهری رابطه ای مستقیم داشته و نهایتاً هردو آنها نیز بر رشد شهرنشینی نا موزون هم افزوده اند. بحث نظارت و كنترل در شهرهای بزرگ كه با حاشیه نشینی مفرط در كشورهای جهان سوم بهمراه است، از ضروریات بوده و خواهد بود. حاشیه ی شهرها، بویژه شهرهای ساحلی شمال كشور، بصورت مامنی مناسب و درخور برای افزایش زمینه های جرم خیز و كاهش ضریب امنیت شده است. لذا مفاهیم عنوان شده با احساس امنیت اجتماعی بلحاظ بعد ذهنی و نیز با امنیت اجتماعی بلحاظ بعد عینی رابطه ای تنگاتنگ خواهند داشت. متغیرهای مورد استفاده در مدل پژوهشی این مقاله, شامل متغیرهای زیر می باشند: متغیر بیرونی مستقل(مهاجرت های روستا- شهری)، متغیرهای مستقل درونی(جنبه های كالبدی، مدیریتی و فرهنگی حاشیه نشینی)است كه در نهایت, بر متغیر وابسته كه همان ارتكاب به جرم یا بروز جرایم است، تاثیر خواهند گذاشت. هدف: تعیین و تبیین رابطه ی بین متغیرهای مستقل بیرونی و درونی بر جنبه های حاشیه نشینی و در كل تعیین تاثیر متغیرهای مستقل یا ضریب اثر مستقیم و غیر مستقیم بر متغیر وابسته می باشد. روش: این مقاله در قالب مطالعات میدانی و روش تحقیق پیمایشی با استفاده از تكنیك پرسشنامه انجام شده است. نتایج با بهره گیری از نرم افزار spss تحلیل و متغیرها نیز با توجه به سطح سنجش آنها، از آزمون های مرتبط، رگرسیون لجستیك(Logistic regression)، تحلیل همبستگی كانونی(Cononial correlation analysis) و تكنیك تحلیل مسیر(path analysis) استفاده شده است. جامعه نمونه در این تحقیق شامل300 نفر مونث و مذكر بالاتر از 15 سال در شهر بابلسر می باشد. یافته ها و نتایج: نتایج نشانگر ان است كه جنبه های فرهنگی و كالبدی بیشترین تاثیر را با معناداری(به ترتیب)، 002/0 و 006/0 بر بروز جرایم دارند و در مرحله ی آخر نیز جنبه مدیریتی دارای اثر می باشد. در كل متغیرهای مستقل 1/90درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین می نماید.