اثر بخشي آموزش خانواده بر سلامت روان خانواده شاهد و ايثارگر استان تهران

هدف پژوهش حاضرتعیین میزان اثربخشی آموزش خانواده بر سلامت روان خانواده ایثارگراستان تهران بود. روش : پژوهش نیمه آزمایشی با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با دو گروه آزمایش و كنترل انجام شد. جامعه آماری 5000 خانواده ایثارگربود كه به روش نمونه گیری تصادفی ساده 60 نفر از همسران جانبازان انتخاب شدند و پس از هم تا سازی به دو گروه 30 نفره تقسیم شدند. ابزارهای سنجش پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ ) GHQ28 ( بود .روش های آماری توصیفی واستنباطی )آزمون های معناداری اثر پیلائی، لامبدای ویلكز و اثر هاتلینگ( و روش تحلیل واریانس با اندازهگیری مكرر داده ها مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد مداخله توانسته در نمره سلامت روان تغییر معنادار در سطح 05 / 0 > P ایجاد نماید. درگروه آزمایش در نمره سلامت روان بین نمرات پیش آزمون تا پیگیری تفاوت معناداری وجود دارد. نتیجه گیری : آموزش خانواده به شیوه تحلیل رفتار متقابل و تاب آوری می تواند بر بهبود نمره كل سلامت روان همسران جانبازان اثر بگذارد.