ارزيابي سطح تعارضات زناشويي و بي ثباتي ازدواج-احتمال طلاق در زوجين ناسازگار شهر رشت متأثر از آموزش مهارت هاي زندگي زناشويي

خانواده بعنوان یك سیستم اجتماعی كه مستقیما با یك زندگی زناشویی و ویژگی‌های مربوط به آن در ارتباط است، شامل گروهی از افراد می‌باشد كه از طریق ازدواج، تولید مثل و پرورش فرزندان باهم زندگی میكنند. این سیستم و سازمان اجتماعی در طور تاریخ، نقش حیاتی برای رشد و پیشرفت و اجتماعی شدن نوع انسان ایفا كرده است. فراگیری و استفاده از مهارت‌های زندگی زناشویی از عوامل مهم افزایش رضایت زناشویی در میان زوجین می‌باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت‌های زندگی زناشویی بر كاهش تعارضات زناشویی و بی‌ثباتی ازدواج-احتمال طلاق در زوجین ناسازگار شهر رشت می باشد. روش پژوهش حاضر، ¬آزمایشی با طرح پیش¬آزمون- پس¬آزمون با گروه كنترل است. جامعه پژوهش حاضر شامل كلیه زوجینی می باشد كه دارای ناسازگاری زناشویی می‌باشند. جهت جمع‌آوری نمونه‌ها، ابتدا با استفاده از شیوه نمونه‌گیری در دسترس، در سطح شهر اطلاع‌رسانی شد و پس از ثبت نام زوجین واجد شرایط در سال 1395، جمع‌آوری شدند همچنین از بین كلیه زوجینی كه به مراكز بهداشت روان شهر رشت به علت ناسازگاری زناشویی مراجعه نموده‌اند تعدادی انتخاب كردید كه در نهایت از این میان 40 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفره قرار گرفتند و در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون به پرسشنامه تعارضات زناشویی و شاخص بی‌ثباتی ازدواج-احتمال طلاق پاسخ دادند. گروه آموزش مهارت‌های ارتباطی را به مدت 10 جلسۀ 5/1 ساعته مورد آموزش مهارت¬های ارتباطی دریافت نمودند. داده¬های جمع‌آوری شده با استفاده از آزمون كوواریانس و نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. تحلیل داده‌ها نشان داد كه بین گروه كنترل و آزمایش در مرحله پس آزمون در تعارضات زناشویی و بی‌ثباتی ازدواج-احتمال طلاق تفاوت معناداری وجود دارد. بدین‌ترتیب می‌توان نتیجه گرفت كه آموزش مهارت‌های زندگی زناشویی بر كاهش تعارضات زناشویی و بی‌ثباتی ازدواج-احتمال طلاق در زوجین ناسازگار تاثیر دارد.