كاربرد روش HS - TDT در تحليل ارتباط ژنتيكي چند نشان گري

يكي از مهمترين زمينه هايي كه در علم ژنتيك مطرح مي شود، مكان يابي يك ژن بخصوصي، به منظور رسم نقشه ژني و تعيين مكان ژنتيكي ژن بيماريزا در راستاي توليد داروهاي موثر براي درمان بيماري است. مكانيابي ژنها، توسط تحليل ارتباط ژنتيكي انجام مي پذيرد. يكي از روشهاي بررسي ارتباط ژنتيكي، آزمون عدم تعادل انتقال (TDT) است كه در سال 1993 جهت بررسي ارتباط ژنتيكي تك نشانگري به ور-جورد امد. با تكميل پروژژ ژنوم، نشانگرهاي چند ريخت زيادي در فواصل كوتاه شناخته شده اند.بررسي چندين نشانگر نزديك به هم، أطلاعات بيشتري را براي تعيين دقيق تر مكان ژن ها با استفاده از آناليز ارتباط ژنتيكي فراهم مي آورد. از اين رو تلاش زيادي جهت تكميل روش TDT و استفاده از اطلاعات چند نشانگر در اين روش، Haplotype Sharing Transmission Disequi- HS-TDT) librium Test) پديد آمد. در اين تحقيق، ضمن معرفي روش چند نشانگري (HS-TDT)، نحوهٔ كاربست آن در يك مثال كاربردي نشان داده خواهد شد.