شبيه سازي و بهينه سازي برداشت از آب زيرزميني در آبخوان ساحلي درياكنار با مدل سوترا و الگوريتم ژنتيك

آب زیرزمینی در مناطق ساحلی، یكی از منابع مهم تأمین آب بشر میباشد كه به علت مجاورت با آب شور دریا و احتمال هجوم این آب شور، مدیریت آن از اهمیت بسزائی برخوردار است. با توجه به سفره- های آب شیرین مناسب در شمال كشور و جنوب دریای خزر، این تحقیق در منطقه دریاكنار انجام گردید. در این تحقیق، تداخل آب شور و شیرین توسط مدل سوترا شبیه سازی گشته و برای اینكه بتوان نرخ پمپاژ را بهینه نمود، از مدل مذكور استفاده شد تا رفتار غیرخطی اندركنش آب شور و شیرین در منطقه مورد مطالعه را به صورت روابط ریاضی درآورد. روابط به دست آمده در یك مدل بهینه سازی با الگوریتم ژنتیك استفاده شده و بهترین مقدار برداشت از آب شیرین كه مرز آب شور را در محدوده مجاز نگه دارد،محاسبه گردید. مدل مذكور در محیط MATLAB نوشته شد و متوسط برداشت كه از ۱۰۰ نسل نتیجه شد معادل 10/065 لیتر در ثانیه به دست آمد و حداكثر برداشت مجاز كه همه محدودیت ها رعایت شده باشد، مقدار 10/466 لیتر در ثانیه بود. حداكثر پیشروی پاشنه آب شور مقدار ۱۹۰ متر بود كه نسبت به شرایط طبیعی كه ۸۰ متر بود، همچنان در محدوده مجاز بوده و امكان رسیدن آن به محل چاه وجود نداشت.