اثر پساب ولجن صنعتي روي برخي خصوصيات شيميايي و تجمع عناصر سنگين خاك در اصفهان

با توجه به كمبود آب در مناطق خشك و نیمه خشك دنیا، استفاده از پسابها در كشاورزی همواره مورد توجه بوده است. ولی تخلیه بیش از حد فاضلابهای شهری ویا صنعتی در آبها و یا استفاده در خاك اثرات زیانباری را به محیط زیست بویژه اراضی كشاورزی وارد می سازد. وجود فلزات سنگین در پسالهای كاربردی و تاثیر آن در چرخه حیات گیاهان و جانوران موجب می شود كه اصول دقیق و صحیحی در خصوص افزودن این مواد به خاكها اعمال و رعایت شود. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثرپساب و لجن فاضلاب شركت پلی اكریل ایران روی برخی خصوصیاته شیمیایی خاك و همچنین غلظت عناصر سنگین خاك در شرایط مزرعه ای می باشد. در این پژوهش دونوع پساب و سه سطح لجن فاضلاب و آب چاه به عنوان شاهد انتخاب شد و بر روی چهار نوع گیاه (گندم، چمن، قرنفل و میمون) در قالب طرح كرتهای خرد شده با طرح پایه بلوك كامل تصادفی در سه تكرار مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد كه تركیب شیمیایی پساب و لجن مورد استفاده در حد استاندارد محیط زیست ایران و FAO و ایالات متحده (USEPA) می باشد. استفاده ازپساب و لجن موجب كاهش PH و افزایش مواد آلی و هدایت الكتریكی خاك در عمق 20-0 سانتیمتری گردید. همچنین غلظت عناصر سنگین خاك در عمق 20-0 سانتیمتری در همه تیمارها افزایش معنی داری نشان داد ولی این افزایش كمتر از حد استاندارد های موجود غلظت این عناصر پس از استفاده در كشاورزی می باشد.