بررسي اثر پژوهش محوري درتربيت معلمان خلاق در دانشگاه فرهنگيان

هدف اصلی این پژوهش پررسی تأثیر پژوهش محوری بر تربیت معلمان نوآور می یاشد. این پژوهش به روش شبه آزمایشی به نمونه ای با حجم ۵۰ نفر از دانشجویان پسر دانشگاه فرهنگیان استان تهران كه په طور تصادغی و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله انتخاب شد، اجرا شد؛ و پس از تهیه چك لیست ها دانشجویان در دو گروه به صورت تصادفی جایگزین شدند یك گروه به شیوه آموزش محور گروه دیگر به شیوه پژوهش محور به مدت دو ماه آموزش ديده اند جهت كنترل متغیرهای مزاحم علاوہ بر جایگزینی تصادفی از یك استاد مشترك در دو گروه استفاده شد. جهت تحلیل داده های اماری از ازمون یومن -- ویتنی استفاده شد. یافته ها نشان داد تفاوت معناداری بین دانشجویانی كه با شیوه آموزش محور آموزش دیده اند با دانشجویانی كه با شیوه پژوهش محور آموزش دیده اند در برآورده كردن فرضیه های پژوهش كه مهمترین آن نوآوری بود وجود داشت. در نتیجه میتوان گفت آموزش پژوهش محور در مقایسه با آموزش محور در پرورش دانشجو معلمان نوآور موثرتر است