تروريسم زيست محيطي و ضرورت جرم انگاري آن در ايران با تكيه بر اسناد بين المللي

طبیعت پیرامون انسان و عوامل متشكله آن در دوران باستان و تا پیش از ظهور تكنولوژی و نظام های جدید صنعتی، از اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است. در برخی نگرش ها و جهان بینی ها، طبیعت بدان اندازه مهم بوده كه حتی به عنوان امری مقدس و قابل ستایش تلقی می شده است. به طوری كه در ذهن ایرانیان باستان، عناصر طبیعت، گردانندگان اصلی دنیا به شمار می آمده اند و می توان گفت كه طبیعت دوستی، در تمامی وجوه زندگی آن ها نفوذ كرده بود. در تاریخ فرهنگ های دیگر جهان نظیر یونان و هند قدیم نیز تشابهاتی در این زمینه دیده می شود. اما در دوران مدرن و پس از انقلاب های علمی و صنعتی، انسان با اعتقاد به توسعه و پیشرفت تكنولوژی به عنوان عاملی برای دست یابی به خوشبختی و رفاه ، سعی بر كنترل طبیعت و تسلط بر آن نمود و به بهانه ی تسلط بر طبیعت، به تدریج زمینه های تخریب و نابودی آن را فراهم نمود. این مقاله می كوشد با نگرشی اجمالی بر مقررات ناظر بر محیط زیست، تروریسم زیست محیطی را با تكیه بر فناوری هارپ تبیین نموده و چالش های فراروی عدم جرم انگاری آن در ایران را در پرتو اسناد بین المللی مورد نقد و بررسی قرار دهد.