بررسي نقش گياه علفي Carex stenophylla بر كاهش فرسايش بادي در اراضي بياباني

فرسایش بادی یكی از عوامل اصلی تخریب اراضی در مناطق خشك و نیمه خشك می باشد . بخش عمده هدر رفت خاك به وسیله باد از لایه سطحی آن است . پوشش سطح خاك به وسیله گیاهان علفی كه با خاك در تماس هس تند بیشتر از یك آسمانه گیاهی بلند كه اشكوب زیرین آن لخت است ، حفاظت می شود . برای انتخاب پوشش علفی مناسب به منظور حفاظت خاك در نظر گرفتن معیار هایی چون سازگاری،تراكم،تاج پوشش،شكل و نحوه استقرار زیتوده زیر زمینی و میزان بقایای گیاهی تولید شده، ضروری است. ویژگی های گونه علفی Carex Stenophylla كه درنواحی بیابا نی جنوب ایران می روید ، تا حدود زیادی با این معیار ها مطابقت دارد . بر این اساس،نقش گیاه فوق بر 5 عامل موثر در كاهش فرسایش بادی شامل درصد پوشش گیاهی، میزان لاشبرگ، درصد خاك لخت ، موادآلی خاك سطحی و وضعیت استحك ام سطح خاك ،در دو شرایط با و بدون گونه فوق در بیابان گربایگان بررسی شد . این مطالعه در قالب یك طرح كاملا تصادفی با 2 تیمار و 3 تكرار اجرا و تحلیل نتایج با آزمون t جفت شده در فاصله اطمینان %95 با استفاده از نرم افزار آماری SPSS انجام گرفت . نتایج آماری بیانگر تفاوت معنی دار تمام عوامل به جز مواد آلی خاك سطحی، در 2 تیمار مورد بررسی است. لذا با توجه به نقش ارزنده این گیاه در وشیوه های كاشت و استقرار آن ( Auto ecology) مهار فرسایش بادی ، بررسی ویژگی های بوم شناسی فردی برای مبارزه با فرسایش بادی در زیست بوم های بیابانی توصیه می شود.