چالش هاي حاشيه نشيني در مناطق ساحلي

در دهه های اخیر، پدیده هایی چون صنعتی شدن، تراكم جمعیت، امنیت، فشار ترافیك، از میان رفتن حس همسایگی و كاهش روابط خویشاندی، كاهش عواطف اجتماعی، مهاجرت، حاشیه نشینی و تضاد و تجدد و ... كلان شهرها را پذیرای آسیب های اجتماعی بسیار كرده است. آسيب‌هاي اجتماعي من جمله حاشیه نشینی معلول عواملي سياسي، فرهنگي، اقتصادي و اجتماعي است. حاشیه نشینان فشارسنج‌هاي زنده ی جوامعي هستند كه در وضع تنش آلودي قرار دارند. وضع آنها زایيده ی برخي از پديده‌هاي اجتماعي امروز است كه مي‏توان مهمترين آنها را شهرنشيني شتابان، رشد سريع جمعيت و اختلاف فاحش درآمدها و عدم برنامه‌ريزي آمايشي براي يك سرزمين در حال تحول دانست و مهمتر از همه اينكه، رشد اين پديده را مي‌توان در مناطق ساحلی به دلیل رواج فعالیت های كاذب جستجو نمود. فاصله ی طبقاتي، نبود درآمد كافي، توسعه ی ناهمگن و بدتر از همه، بدآموزي تربيتي و عدم قانونمندي مملكت در نظام فكري و برنامه‌ريزي زندگي بر افراد يك جامعه اثر مي‌گذارد و پايه‏هاي اميد به زندگي را براي آنان سست مي‌نمايد و سبب مهاجرت می گردد. در اين پژوهش محله هاي توسعه نيافته شهري را معادل حاشيه نشيني مي گيريم و به بررسي رابطه ی بين حاشيه نشينان و مشكلات آنها به خصوص هنجار شكني و مشاغل كاذب در مناطق ساحلی مي پردازيم و ويژگی هاي فرهنگي‏- اجتماعي حاشيه‌نشينان و آسيب هاي فرهنگي و اجتماعي آنان با توجه به امكانات كاربردي اجرایي آن به منظور حل اين معضل بررسي، تجزيه و تحليل و ارایه طريق می شود