تاثير ميكرو پارتيكل هاي پلاكتي در انفجار تنفسي در سلول‌هاي نوتروفيل

Effects of Platelet-derived Microparticles on the Respiratory Burst in Neutrophils

سابقه و هدف: كنسانتره پلاكتي در درمان كمبود كيفي و كمي پلاكت استفاده مي‌شود و در مواردي مي‌تواند عوارضي در دريافت‌كنندگان فراورده ايجاد نمايد. علاوه بر گلبول‌هاي سفيد موجود در فرآورده پلاكتي، برخي مدياتورها، سايتوكاين‌ها و نيز ميكرو پارتيكل‌هاي موجود در آن نيز مي‌توانند واكنش ناخواسته در دريافت‌كنندگان ايجاد كنند. در اين مطالعه نقش ميكروپارتيكل‌هاي مشتق از پلاكت در فرآورده پلاكتي در تحريك و فعال‌سازي نوتروفيل‌ها مورد مطالعه قرار گرفته است. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، كيسه‌هاي پلاكتي از پايگاه انتقال خون تهران تهيه و در روزهاي ذخيره، از كيسه‌ها نمونه‌گيري به عمل آمد. از كنسانتره پلاكتي، ميكرو پارتيكل‌هاي پلاكتي جدا گرديده و با سلول‌هاي نوتروفيل مواجه شدند. بعد از طي زمان انكوباسيون، انفجار تنفسي نوتروفيل‌ها با به كارگيري دي‌هيدرورودامين -123 و استفاده از روش فلو سيتومتري ارزيابي شد و ميزان فعاليت نوتروفيل با فعاليت پايه آن مقايسه شد. در نهايت نتايج به دست آمده با آزمون غير پارامتريك Wilcoxon مورد مقايسه قرار گرفت. يافته‌ها: اين مطالعه نشان داد كه ميكرو پارتيكل‌هاي پلاكتي قادر به تحريك و فعال‌سازي نوتروفيل‌ها مي‌باشند (0/05 >p). اين اثر وابسته به غلظت ميكروپارتيكل‌هاي پلاكتي مي‌باشد. از طرفي، بررسي بيان ملكول CD40L بر سطح ميكرو پارتيكل‌هاي پلاكتي تفاوت معني‌داري را در ميزان بيان اين ملكول در روزهاي مطالعه نشان نداد. استنتاج: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان مي‌دهد كه ميكرو پارتيكل‌هاي پلاكتي در كنسانتره پلاكتي در فعال‌سازي نوتروفيل‌ها نقش دارند.

Background and purpose: Platelet concentrates (PCs) are used in treatment of quantitative and qualitative platelet defects. In some cases it can cause complications in recipients. In PC, white blood cells, some mediators, cytokines and microparticles can contribute to adverse reactions in recipients. In this study, the effects of platelet-derived microparticles (PMP) were surveyed in the stimulation and activation of neutrophils. Materials and methods: In this experimental study, PC units were prepared from Iranian Blood Transfusion Organization and sampling of the bags was carried out. PMPs were separated from PCs and treated with neutrophils. After the incubation time, the respiratory burst of neutrophils was evaluated by flow cytometry using Dihydrorhodamine 123. Finally, data was analyzed using the Wilcoxon nonparametric test. Results: This study revealed that PMPs were able to stimulate and activate neutrophils (P ≤0.05). This effect depended on the final concentration of PMPs. On the other hand, the expression of CD40L molecules on PMPs showed no significant differences in the studied days during storage. Conclusion: According to this study PMPs in PC could play a role in activation of neutrophils.